Kainatın Gizli Ahəngi: Ağ Sehr və ya Təbiət Şəfaçılığı
Faktum.az xəbər verir ki, insanlıq tarixi boyu mistika və geyb elmləri hər zaman şüurun ən sirli səhifələrindən biri olub. Lakin bu geniş və qaranlıq anlayışlar arasında “ağ sehr” və ya təbiət sehri xüsusi bir yer tutur. Bəşəriyyətin ilk çağlarından etibarən formalaşan bu təcrübə, dağıdıcı və ya qaranlıq niyyətlərdən kəskin şəkildə fərqlənərək, kainatın təbii nizamına, bərpaedici enerjilərinə və bitkilərin şəfaverici gücünə söykənən mənəvi-fəlsəfi bir təfəkkür sistemidir. Qədim dövrlərdə “Magia Naturalis” (Təbiət Sehri) adlandırılan bu sahə, əslində müasir təbiət elmlərinin bəşəriyyətə bəxş etdiyi ilk beşik rolunu oynayıb.
Orta əsrlərdə və antik dövrdə elmlə mistikanın sərhədləri hələ kəskin şəkildə ayrılmadığı zamanlarda alkimya, astrologiya və herbalizm (bitki elmi) məhz ağ sehr çərçivəsində qiymətləndirilirdi. O dövrün müdrikləri üçün ulduzların hərəkətini izləmək, bitkilərin köklərindən məlhəm hazırlamaq və ya elementlərin qarşılıqlı təsirini öyrənmək təbiətin gizli dilini oxumaq demək idi. Ağ sehrin əsas fəlsəfəsi kainatla mübarizə aparmaq və ya onu zorla idarə etmək deyil, onun təbii balansı ilə tam bir ahəng içində addım ataraq mənfi təsirləri zərərsizləşdirmək idi.
Tarixi faktlar göstərir ki, müasir tibb və kimyanın anası sayılan bir çox kəşflər məhz təbiət sehrbazları və alkimyaçıların laboratoriyalarında doğulub. Məsələn, İntibah dövrünün məşhur təbibi və alkimyaçısı Parasels müalicədə kimyəvi maddələrdən və bitki ekstraktlarından istifadə edərək müasir farmakologiyanın təməlini qoymuşdur. O, “doza maddəni zəhər edər” prinsipi ilə təbiətdəki hər bir elementin doğru nisbətdə şəfa, yanlış nisbətdə isə zəhər olduğunu sübut etmişdi. Eynilə, Böyük Britaniyanın qədim kelt kahinləri olan Druidlər meşələrin və xüsusilə ökseotu (mistletoe) kimi bitkilərin bioenergetik xüsusiyyətlərini öyrənərək onları qoruyucu və sağaldıcı vasitə kimi tətbiq edirdilər.
Qədim həkimlər və təbiblər xəstəlikləri təkcə fiziki pozuntu kimi deyil, orqanizmin və ruhun kainatla olan əlaqəsinin kəsilməsi kimi görürdülər. Məhz buna görə də tətbiq olunan üsullar – bitki dəmləmələri, təбиət enerjiləri ilə seanslar və qoruyucu simvollar – fərdin yenidən təbii ritmə qaytarılmasına xidmət edirdi. Antik Yunanıstanda Asklepiy məbədlərində xəstələrin təbiət qoynunda, su səsləri və xüsusi bitki tüstüləri altında yatızdırılaraq müalicə edilməsi (inkubasiya yuxusu) təbiət şəfaçılığının psixosomatik tibbə verdiyi ilk nümunələrdən biridir.
Müasir elmin inkişafı ilə bu qədim ritualların böyük bir hissəsi kimya, botanika, farmakologiya və psixologiya kimi müstəqil elm sahələrinə çevrildi. Bu gün istifadə etdiyimiz aspirin kimi ən adi dərmanların kökündə söyüd qabığından istifadə edən qədim təbiət şəfaçılarının təcrübəsi dayanır. Ağ sehr bəşəriyyətin elmdən əvvəlki ilk axtarışı, təbiətin möcüzələrinə bəslədiyi dərin hörmət və şəfa tapmaq arzusu kimi tarixin qızıl səhifələrində qalmaqdadır.