Azərbaycan Respublikasının Vergi Məcəlləsi (Maddə 13: Əsas anlayışlar)

Vergi Məcəlləsinin 13-cü maddəsi vergi sistemində istifadə olunan bütün əsas anlayışların rəsmi lüğətidir. Bu maddəyə əsasən, fiziki və ya hüquqi şəxslər, habelə xarici şirkətlərin nümayəndəlikləri vergi subyektləri sayılır. Ölkədə il ərzində 182 gündən çox qalan və ya dövlət qulluğunda olan şəxslər, eləcə də Azərbaycanda qeydiyyatdan keçmiş şirkətlər rezident hesab olunur və bütün gəlirlərindən vergi verirlər. Diplomatlar, xarici mütəxəssislər və ölkədə 182 gündən az olanlar isə qeyri-rezident sayılır. Ər-arvad, valideyn, övlad, bacı-qardaş, baba, nənə və qəyyumlar vergi məqsədləri üçün rəsmi ailə üzvü hesab edilir.

Qanunvericilikdə satılan hər bir fiziki əşya, elektrik, qaz və su mal sayıldığı halda (ƏDV məqsədilə pul və torpaq mal hesab edilmir), mal təqdim edilmədən görülən işlər xidmət adlanır. İstismar müddəti 1 ildən çox, dəyəri 500 manatdan yuxarı olan aktivlər əsas vəsaitdir. Müəllif hüquqları, patent, proqram təminatı və ya ticarət markasından istifadəyə görə ödənilən haqq royalti, şirkətin öz təsisçilərinə xalis mənfəətdən etdiyi ödəniş dividend, borc və depozitlərdən əldə olunan gəlir isə faizdir.

Biznes fəaliyyətində malın son istehlakçıya çəklə satılması pərakəndə, digər sahibkara elektron qaimə ilə satılması isə topdansatış sayılır. Əsas vəsaitlərinin qalıq dəyəri 2.500.000 manatdan, illik dövriyyəsi 1.250.000 manatdan çox olan müəssisələr iri vergi ödəyicisi adlanır. Vergi ödəyiciləri bütün əməliyyatlarını, bəyannamələri və vergi orqanı ilə rəsmi yazışmaları fərdi Elektron Kabinet üzərindən aparırlar, vergi yoxlamaları isə xüsusi proqramlar vasitəsilə məsafədən, yəni elektron audit formalarında həyata keçirilə bilər.