Söz Ustalarının Qəribə Dünyası: Məşhur Yazıçıların İnanılmaz İş Vərdişləri

Faktum.az xəbər verir ki, dünya ədəbiyyatına damğa vurmuş dahilərin şah əsərləri yalnız ilham pərilərinin gəlməsi ilə deyil, bəzən kənardan kifayət qədər qəribə və hətta təəccüblü görünən vərdişlərin nəticəsində ərsəyə gəlib. Ədəbiyyat tarixinin ən böyük qələm sahiblərinin özünəməxsus yazma ritualları hər zaman maraq doğurub.

Dünya ədəbiyyatından məşhur yazıçıların ən qəribə iş vərdişləri bunlardır:

Aqata Kristi (Agatha Christie) – Vanna otağında alma yemək Dünyanın ən çox satılan detektiv romanlarının müəllifi Aqata Kristinin xüsusi bir çalışma masası yox idi. O, romanlarının süjetini və qətl ssenarilərini əsasən içi isti su ilə dolu vanna otağında uzanaraq, alma yeyə-yeyə düşünürdü. Bəzən fikrini toplamaq üçün mətbəx masasında və ya yataqda da yazırdı.

Ernest Heminquey (Ernest Hemingway) – Ayaqüstü və karandaşla yazmaq Heminquey hər səhər günəş doğanda durar və birbaşa ayaq üstə yazmağa başlayardı. Yazı masasının üzərinə qoyduğu xüsusi stenddə dayanan Heminquey mətni karandaşla blank kağızlara yazır, yalnız hər şey tamamlandıqdan sonra mətni daktilo (yazı makinası) ilə çapa hazırlayırdı. O, gün ərzində neçə söz yazdığını da dəqiqliklə qeyd edərdi.

Frants Kafka (Franz Kafka) – Gecə yarısı və tam sükut Gündüzlər sığorta şirkətində məmur kimi çalışan Kafka yalnız gecə yarısından sonra, evdəki hər kəs yatdıqdan sonra yaza bilirdi. O, yazarkən mütləq tam və mutləq sükut tələb edirdi. Kafka dostu Maks Broda yazdığı məktubda “Mənə yazı yazmaq üçün qaranlıq bir zirzəmi və yazı masam kifayətdir, yetər ki, məni kimsə narahat etməsin” deyirdi.

Onore de Balzak (Honoré de Balzac) – Gündə 50 fincan tünd kofe Balzak əsl iş koliki idi. O, hər gün gecə saat 01:00-da oyandığı zaman fasiləsiz olaraq 15-16 saat yazardı. Bu dəhşətli tempi qoruyub saxlamaq üçün isə gün ərzində 50 fincana qədər tünd, qara kofe içirdi. Hətta kofe dəmləməyə vaxtı çatmayanda kofe dənələrini xırda-xırda çeynəyirdi.

Viktor Hüqo (Victor Hugo) – Çılpaq şəkildə yazmaq “Məsələn, “Pəri Qızı” və ya “Böyük Qafqaz” kimi nəhəng romanların müəllifi Viktor Hüqo “Paris Notr-Dam kilsəsi” romanını bitirmək üçün qeyri-adi bir yola əl atmışdı. Vaxtında çatdırmaq üçün paltarlarını xidmətçisinə verib kilidlətdirir və yalnız bir adyal örtünərək çılpaq şəkildə yazırdı ki, evdən çölə çıxa bilməsin.

Çarlz Dikkens (Charles Dickens) – Şimal qütbünə tərəf baxan masa Dikkens kompas obsessiyasından əziyyət çəkirdi. O, harda olursa-olsun, yazı masasını mütləq şimal qütbünə tərəf çevirməli idi. Yazıçı inanırdı ki, bu mövqe onun yaradıcılıq enerjisini və beyin dalğalarını kainatla harmoniyaya salır. Həmçinin masasının üzərində hər zaman bürünc dovşan və mürəkkəbqabı kimi 9 xüsusi əşya dəqiq ardıcıllıqla durmalı idi.

Mark Tven (Mark Twain) – Uzanalı halda yastıq üstündə Mark Tven yazı masasında oturmağı sevməyən yazıçılardan idi. O, romanlarının böyük hissəsini çarpayıda uzanaraq, böyük yastıqlara söykənərək yazırdı.

Bu qəribə rituallar göstərir ki, dahi əsərlərin yaranması üçün tək ilham kifayət etmir; hər bir mütəfəkkir öz yaradıcı zəkasını hərəkətə gətirəcək xüsusi bir daxili ritm və mühit axtarışında olub.