Ədəbiyyatımızda silinməz iz qoyan maarifçi: Süleyman Sani Axundov

Faktum.az xəbər verir ki, Azərbaycan ədəbiyyatı və pedaqoji fikrinin ən görkəmli nümayəndələrindən biri olan Süleyman Sani Axundov, milli dramaturqiyamızın və uşaq ədəbiyyatımızın inkişafında müstəsna xidmətlər göstərmiş böyük adibdir.

1875-ci ildə Şuşa şəhərində anadan olan yazıçı, dövrünün mütərəqqi təhsil ocaqlarından sayılan Qori Müəllimlər Seminariyasını bitirdikdən sonra ömrünün sonuna qədər maarifçilik missiyasına sadiq qalıb, gənc nəslin savadlanması və tərbiyəsi yolunda yorulmadan çalışıb.

Süleyman Sani Axundovun yaradıcılığının ən parlaq səhifəsini onun “Qorxulu nağıllar” silsiləsinə daxil olan əsərləri (“Əhməd və Məleykə”, “Nurəddin”, “Qaraca qız”, “Abbas və Zeynəb”, “Aşbaz Əhməd”) təşkil edir. Bu hekayələr Azərbaycan uşaq ədəbiyyatında realist nəsrin təməl daşlarından sayılır. Müəllif bu əsərlərdə yetim və kimsəsiz uşaqların çətin həyatını, sosial ədalətsizliyi, xeyir və şər arasındakı mübarizəni uşaq psixologiyasına uyğun, dərindən təsiredici və tərbiyəvi bir dillə qələmə alıb.

Eyni zamanda, o, novator dramaturq kimi də teatr tariximizdə mühüm yer tutur. Ədibin “Laçın yuvası”, “Qaranlıqdan ışığa”, “Şahnamə” kimi pyesləri və məşhur “Tamahkar” komediyası cəmiyyətdəki feodal qalıqlarını, cəhaləti və xəsisliyi kəskin satira alovuna tutub. Süleyman Sani Axundov həm müəllim, həm də yazıçı kimi öz qələmi ilə cəmiyyəti maariflənməyə, humanizmə və mənəvi saflığa səsləyərək mədəniyyət tariximizdə unudulmaz bir miras qoyub.