Əsrlərin İpək Zərifliyi: Hindistanın “Sari” Geyimi Və Toxuculuq Ənənəsi

Faktum.az  xəbər verir ki, Hindistanın çoxəsrlik zəngin mədəniyyətinin və milli kimliyinin ən parlaq simvollarından biri olan “sari”, heç bir tikilisi olmadan doğrudan doğruya bədənə sarınan unikallığı ilə dünyada analoqu olmayan bir geyim sənətidir. Sanskrit dilindəki “sattika” (pambıq zolaq) sözündən qaynaqlanan və tarixi İndus vadisi sivilizasiyasına qədər uzanan sarinin uzunluğu adətən 5-9 metr arasında dəyişir. Bu unikal geyimin ən təəccüblü cəhəti onun bir tikiş belə vurulmadan, sadəcə qatlama, bükmə və çiyin üzərindən atma texnikası ilə mükəmməl zəriflik yaratmasıdır. Hindistanın müxtəlif ştatlarında və regionlarında 100-dən çox fərqli sari bağlama üsulu mövcuddur; Məharashtrada “Nauvari”, Benqaliyada “Atpoure” və ya cənub bölgələrində “Kanchipuram” üslubu yerli camaatın həyat tərzini və sosial statusunu əks etdirir.

Sari təkcə bir geyim deyil, həm də Hindistanın minillik toxuculuq və boyaqçılıq sənətinin canlı muzeyidir. Banarasın ipək toxumaları, Racastanın “Bandhani” adlanan düyünlü boyama texnikası və ya Qərbi Benqaliyanın incə pambıq parçaları hər bir sarini əl işi sənət əsərinə çevirir. Təbii ipək, pambıq və qızılı-gümüşü saplarla (Zari) işlənən naxışlar nəsildən-nəslə ötürülən ailə irsi hesab olunur. Müasir qloballaşma dövründə belə öz aktuallığını və milli ruhunu qoruyan sari, həm gündəlik həyatda, həm də möhtəşəm toy və mərasimlərdə hind qadınının zəriflik və mənəvi dəyərlərinin təcəssümü kimi yaşamağa davam edir.